zaterdag 11 juni 2011

Innerlijk pelgrimeren

Gisteren zat er een door mij zelf geschreven tekst bij de post. Ik had hem afgelopen december geschreven in de prachtige abdij Koningshoeven in Tilburg tijdens een schrijfretraite met Christine de Vries. De week stond geheel in het teken van Innerlijk pelgrimeren. In plaats van fysiek op reis te gaan naar een uiterlijk heiligdom, gingen wij schrijvend (innerlijk) op reis met ons eigen hart als bestemming van de pelgrimage.


Een mooi symbool voor deze innerlijke pelgrimstocht is het labyrinth. 
Als je ooit een labyrinth gelopen hebt, weet je dat het een lange, kronkelende weg is die tot de kern leidt. Er zijn geen zijpaden, je kunt niet verdwalen. Het is gewoon zaak de ene voet voor de andere te zetten en door te gaan op je pad. Uiteindelijk arriveer je op je bestemming.
Makkelijk genoeg, zou je zeggen. Maar het confronterende van dit pad is dat het niet recht naar het doel leidt. Het ene moment ervaar je hoe dicht je je doel nadert, maar even later ben je er voor je gevoel verder van verwijderd dan ooit en slaat de twijfel toe. 
"Het is heel goed me te realiseren dat als mijn pad zich soms van mijn doel af lijkt te bewegen, dit niet betekent dat de weg niet goed is. Met iedere stap kom ik namelijk wel degelijk dichter bij mijn doel. Dit besef doet goed in tijden van twijfel, eenzaamheid of verlatenheid. Gewoon met aandacht de volgende stap zetten, dat is alles wat nodig is," staat er op de briefkaart die ik toentertijd  aan mijzelf schreef.
Ik realiseer mij dat deze wijsheid wel degelijk zijn weerslag heeft gehad op mijn leven. Ik zet met aandacht de stappen op mijn pad. Ik laat mijn hart spreken, zodat het als kompas kan fungeren. Ik doe dingen waar ik blij van word. Mijn pelgrimstocht is met recht een harts-tocht te noemen en daar ben ik heel blij om.

harts-tocht
mijn hart
fungeert als kompas
en wijst mij de
weg

Innerlijk pelgrimeren - schrijvend op weg naar je hart
Christine de Vries
Uitgeverij A3boeken
ISBN 978-90-77408-827
www.innerlijkpelgrimeren.nl

5 opmerkingen:

  1. De reactie die ik vanmiddag plaatste is denk ik niet goed gegaan, nog een keertje dan maar :).
    Vond Harts-tocht zo'n mooie vinding. Wat een heerlijke blog. Mooi geschreven en mooie wijsheden, deze behulpzame kijk op de tocht had ik soms ook wel eens zo helder voor ogen willen hebben in tijden dat het een grote worsteling leek, al heb ik altijd wel geweten dat ook de omwegen nuttig zijn.

    Nu ga ik nog even de laatste hand leggen aan de voorbereidingen, morgenochtend weg.
    Tot later op de blogs en alle goeds en liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel, Marrit!

    Ik had gisteren een moeizame en ook wel confronterende dag. Dan is het extra fijn om vandaag jouw bericht te lezen.

    Veel plezier op reis en tot later weer!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dank je wel voor je berichtje Joyce! De kippetjeskaart moet ik nog versturen, maar ik heb de mijne ook nog niet ontvangen. Leuk om nog naar uit te kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dag Joyce

    Ik stuit 'toevallig' op je beschrijving van het labyrinth. Bedankt! Zo duidelijk, mooi en 'eye' openend kende ik het nog niet.
    Groet - Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dank wel, Jan, voor je compliment!

    BeantwoordenVerwijderen